وصیت نامه شهید عبدالرحیم بهمنی
بسم الله الرحمن الرحیم
یا ایها الذین امنوا هل ادلکم علی تجاره تنجیکم منعذاب الیم. تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم و ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون. قرآن کریم ـ سوره صف 11 ـ 9
(ای اهل ایمان آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک آخرت نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول ایمان آورید و به مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار از تجارتی اگر دانا باشید برای شما بهتر است.)
چه معامله ای بهتر از جهاد در راه خداست که در این معامله خریدار خداوند متعال و فروشنده مخلوق ضعیف اوست. در چنین معامله ای هیچ ضرری متوجه انسان نخواهد شد مگر سودی معنوی. حضرت محمد (ص) می فرماید: اگر مردم بدانند که در برابر سختی هایی که در دنیا تحمل می کنند چه پاداشی در آخرت دارند درخواست می کردند با قیچی
آنها را تکه تکه کنند. پس سختی در هر کاری که برای خدا باشد مزدی بزرگ دارد و با توجه به اینکه زندگی جاودانی پس از مرگ است چه بهتر که انسان در چند روزه زندگی دنیا فرمان بردار حق تعالی باشد و سختی ها را برای رضای خدا تحمل کند تا نتیجه ای عالی از خالق دریافت کند.
وصیت من این است که همیشه بیاد خدا باشید در همه کارهایتان خداوند را ناظر و حاضر بدانید. اگر چنین باشد انقلاب بسوی راه اصلی خود هدایت می شود. حجاب اسلامی را رعایت نمایید و با وحدت به ریسمان خداون چنگ بزنید و هر چه بیشتر در پیشبرد انقلاب کوشا باشید. از مادرم و همسرم می خواهم که نگران نباشند که مرا از دست داده اند. خدا را شکر کنید و بدانید سرپرست همه مخلوقات کسی است که آنها را به وجود آورده. برای من گریه نکنید. از همه اقوام و آشنایان بخواهید که برایم از خداوند متعال طلب آمرزش بکنند. مرا در بهشت شهدای اهواز دفن کنید.
از فرزندانم می خواهم حداکثر کوشش خود را در پیشبرد اسلام بکنند و در همه حال بیاد خدا باشند و جریان این انقلاب را عمیقاً بررسی کنند و این را بدانید که رزمندگان اسلام با ایمان به خدا و پیروی حضرت محمد (ص) و ائمه علیه السلام و عشق به حضرت حجت (عج) و به فرمان امام خمینی (مدظله) در این جنگ شرکت کردند تا ندای هل من ناصر امام حسین (ع) را لبیک بگویند و خوشحال باشند از اینکه پدر خود را در راه اسلام از دست داده اند و با سربلندی در جامعه زندگی کنند. از خواهرم می خواهم که رسالت خویش را در پیشبرد اسلام انجام دهد و حال که برادرت را خداوند سعادت داده تا به فرزندت بپیوندد و مسؤولیت شما در این خانواده بیشتر گشته و باید صبر بیشتر داشته باشید که خداوند با صابرانست.
در خاتمه از همه اقوام و آشنایان معذرت خواهی می کنم تا مرا دعای خیر نمایند.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
عبدالرحیم بهمنی 8/11/64